روزی تو خواهی آمد

هیچ داری از دل مهدی خبر؟

گریه های هر شبش را تا سحر؟

او که ارباب تمام عالم است

من بمیرم سر به زانوی غم است

شیعیان مهدی غریب و بی کس است

جان مولا معصیت دیگر بس است

شیعیان بس نیست غفلتهایمان؟

غربت و تنهایی مولایمان؟

 ما که عبد و عبید دنیا گشته ایم 

غافل از مهدی زهرا گشته ایم

اللهم عجل لولیک الفرج

سلامتی وجود نازنین آقا سه  صلوات

تخم مرغ سه زرده

آنجایی که خطاب برعهده ات نیست رها کن 

غرور برای چه؟

همچون رحمتی برای دیگران باشیم

هر اندازه که به دور از خودپسندی باشیم.

به همان اندازه وسعت قلب پیدا می کنیم.

اگر خداوند به شما ثروت,,دارایی,,مقام و قدرت عطا کرده است .

برای آن است که شما نیز بتوانید این موهبت ها را به دیگران  ببخشید.

گرفتن ,بدون بخشیدن انسان ها را دل زده از نعمت ها ,مغرور  و خودخواه می کند.

از تو می خواهم

من نیازمند توام  و تو بی نیاز از من

چرا که هرگز جز از سوی تو به خیر و نیکی دست نیافته ام 

و هرگز جز تو کسی بلاها و بدی ها را از من دور نداشته است

و در سامان دادن کارهای دنیا و آخرتم به کسی جز تو امید ندارم

خدایا!هر کس خود را برای رفتن به سوی خلق آماده می کند 

و توان و استعداد خویش را به کار می گیرد 

به امید این که از عطا وبخشش و جایزه او به نوایی برسد

اما من

همه آمادگی و توانم را به کار گرفته ام 

 به  این امید که از  عطا و بخشش و جایزه تو نوا گیرم

دانشگاه انسان ساز

کاروان  آزادی و آزادی آفرین و تاریخساز کربلا را اگر مدرسه سیار عشق ,مکتب فضیلت و مبارزه و دانشگاه انسانساز بنامیم سخنی به گزاف نگفته ایم .در واقع برای شناخت جایگاه ,نقش و اهمیت این کاروان و بلندی هدف و آثار و نتایج آن ,باید جایگاه,ارزش و آرمان خودِ"حماسه حسینی"را بشناسیم.

بی تردید الهام گرفتن از این درسهاست که مارا به پیمودن راه آنان یاری خواهد کرد نه بحث و گفتگو برسر این که  آیا منظور از اربعین نخست است یا اربعین دوم,یا امام حسین (ع)طفل سه ساله ای داشته یا نه و مانند اینها ..

مهم این است که بدانیم این کاروان چه کرد ؟

به ما چه آموخت؟

ماچه آموخته ایم ؟

و باید چه بکنیم؟...